Zaproszenie na Wirtualny Tydzień Otwarty PPP Nr 3
SPACER PO PORADNI
PONIEDZIAŁEK 07.12.2020 r.

TOLERANCJA

Tolerancja prezentacja

Serdecznie zachęcamy do obejrzenia prezentacji psychologów naszej poradni Anny Brońskiej i Radosława Kulaka związanej z tematyką tolerancji. W prezentacji znajdziecie Państwo link do bajki stworzonej przez pracowników naszej poradni.

W bajce znajdziecie Państwo inspirację do rozmowy z dziećmi na tak istotny w dzisiejszych czasach problem braku tolerancji Tolerancja - prezentacja

Miłego oglądania.

 

 

Wyjątkowi bez wyjątków

"Wyjątkowi bez wyjątków" to bajka, która pomaga zrozumieć dzieciom, dlaczego nie warto szkalować innych i że każdy z nas jest w czymś dobry, a łącząc swoje siły możemy być w czymś świetni. Polecamy serdecznie i dziękujemy współautorom bajki: Beacie Sadowskiej, Annie Brońskiej, Joannie Gielniowskiej, Aleksandrze Głód i Radosławowi Kulakowi.

Wiesz, że jesteś wyjątkowy? Pamiętaj o tym i dziel się tym co wyjątkowe z innymi... Zapraszamy Cię do bajkowej krainy wyjątkowości: Wyjątkowi bez wyjątków - film

 

 

Kształtowanie postawy tolerancji u małych dzieci

Tolerancję należy kształtować już u małych dzieci. Poprzez własne zachowanie możemy pokazać dzieciom, że inny nie znaczy gorszy. 
W załączeniu przykładowy scenariusz pokazujący jak kształtować postawę tolerancji u małych dzieci.

Tolerancja - scenariusz "Inni to także my"

Tolerancja to poszanowanie cudzych uczuć, poglądów, upodobań, wierzeń, obyczajów i postępowania choćby były całkowicie odmienne od naszych, albo zupełnie z nimi sprzeczne. Tolerancji należy uczyć dzieci od początku ich uspołeczniania.  Jak to robić pokazuje w przykładowym scenariuszu pedagog z naszej poradni Bożena Warchol.

WTOREK 08.12.2020 R.

Zespół ds. diagnozy, terapii i profilaktyki małego dziecka w składzie:  Ewelina Pluta (lider zespołu), Aleksandra Głód, Anna Gruszka, Ewa Kucharczyk, Malwina Łoboda, Ewa Sękowska-Molga,  Kinga Żak
zaprasza na dzień "WSPIERANIE ROZWOJU MAŁEGO DZIECKA POPRZEZ RUCH"

 

Wspieranie rozwoju małego dziecka poprzez ruch

Pragnieniem każdego rodzica jego to, by jego dziecko prawidłowo się rozwijało. Już od pierwszych dni życia dziecka zwracamy uwagę na to, jak maluch układa ciało, trzyma główkę, potem z radością obserwujemy obroty, raczkowanie, czekamy na pierwsze samodzielne kroki. Rozwój ruchowy jest podstawą rozwoju poznawczego, emocjonalnego, społecznego. Jak ten rozwój przebiega w okresie przedszkolnym? Co potrafi dwulatek, a co sześciolatek? Jakie zabawy stymulują rozwój motoryczny dziecka?

Zapraszamy do prezentacji psycholog Anny Gruszki Wspieranie rozwoju małego dziecka poprzez ruch  oraz psycholog Malwiny Łobody Wspieranie rozwoju małego dziecka poprzez ruch, ćwiczenia dla dziecka w wieku przedszkolnym

 

 

Zajęcia logorytmiczne

Zajęcia logorytmiczne to rodzaj oddziaływań muzykoterapeutycznych mających na celu usprawnienie lub skorygowanie komunikacji językowej. Polegają na połączeniu terapii logopedycznej z muzyką i ruchem, mogą być  prowadzone w domu przez rodziców, w grupie przedszkolnej i na świetlicy szkolnej.

 Przykładowe scenariusze

  1. Temat: „W zdrowym ciele zdrowy duch - ogólne usprawnianie ruchowe”:

Cele:

  • usprawnianie narządów mowy;
  • rozwijanie słuchu fonemowego;
  • doskonalenie koordynacji  słuchowo-ruchowej;
  • ustalenie prawidłowego toru oddechowego;
  • kształtowanie dojrzałego sposobu połykania.

Przebieg zajęć;

  1. Zabawa słuchowa „Nauka imion” (wg. K.W.Vopel „Witajcie uszy”);

Dzieci siedzą tworząc koło. Prowadzący umawia się  dziećmi, że rzucają do siebie poduszeczkę/woreczek. Osoba, która ją złapi, głośno wypowiada swoje imię. Wszyscy starają się je zapamiętać. W dalszej części zabawy dziecko podające poduszeczkę/woreczek wyraźnie wymawia imię tego, do którego ją rzuca. (Modyfikacja tej zabawy może polegać na tym, że jeśli dzieci się dobrze znają, to zamiast imion wybierają sobie bohaterów bajek, zwierzęta, pojazdy itp.).

  1. Zabawa oddechowa (mobilizujące aparat oddechowy)

Zabawy z piłeczką ping-pongową:

  • Dzieci dobierają się w pary i siadają naprzeciwko siebie, starają się, odpowiednio skierowanym strumieniem powietrza na piłeczkę, przekazywać ją miedzy sobą, dzieci starają się nie używać rąk.
  • Dzieci nadal pozostają w parach, każde dziecko ustawia przed sobą bramkę z klocków, dzieci, na zmianę starają się wdmuchać piłeczkę do „bramki” przeciwnika.(Modyfikacja tej zabawy może polegać na wykorzystaniu zamiast piłeczki – kulki z gazety).

Zabawa „Brzuszki, jak baloniki”

Dzieci kładą się wygodnie na plecach i przy dźwiękach muzyki relaksacyjnej wykonują spokojne wdechy nosem i wydechy ustami. Po chwili prowadzący poleca, by dzieci ułożyły prawą dłoń na brzuchu i poczuły, jak unosi się (wraz z nabieraniem powietrza) i opada  (wraz z jego wydychaniem). Ćwiczenie można powtórzyć 3 razy.

  1. Gimnastyka narządów mowy „Sowa sprząta swoje mieszkanie”;

Prowadzący rozdaje dzieciom lusterka, prosi by posłuchały opowiadania i w trakcie powtarzały wykonywane przez niego ćwiczenia, precyzja ćwiczeń powinna być korygowana w lusterkach.

Sowa rozejrzała się po swojej dziupli (dzieci przesuwają językiem po pod­niebieniu górnym, wewnętrznych ścianach policzków, podniebieniu dolnym). Zauważyła duży bałagan. Postanowiła zrobić porządek. Zaczęła od odkurzania sufitu dziupli (przesuwają czubkiem języka od przodu do tyłu jamy ustnej po podniebieniu górnym), zdjęła też firanki (liczą czubkiem języka górne zęby) i włożyła je do pralki (motorek wargami). Po chwili pralka zaczęła płukanie firan („przepychają" powietrze wewnątrz jamy ustnej). Sowa odkurzyła też ściany (przesuwają czubkiem języka po wewnętrznej ścianie policzków) oraz podłogę (przesuwają czubkiem języka po podniebieniu dolnym w okolicach łuku zębowego). Rozwiesiła firany (ponownie liczą czubkiem języka górne zęby). Sowa była bardzo zadowolona z wykonanej pracy i szeroko się uśmiechnęła (roz­ciągają szeroko usta). Dumna wyjrzała z dziupli i rozejrzała się wokoło (poruszają językiem ruchem okrężnym na zewnątrz jamy ustnej). Spojrzała w górę (dzieci sięgają czubkiem języka w kierunku nosa), spojrzała w dół (sięgają czubkiem języka w kierunku brody). Rozejrzała się też w prawo (przesuwają czubkiem języka do prawego kącika ust) i w lewo (przesuwają czubkiem języka do lewego kącika ust). Wszędzie był porządek i słychać było śpiewające ptaki (gwiżdżą, naśladują głosy ptaków).

  1. Zabawa logorytmiczna (ćwiczenia techniki ruchu)

Prowadzący poleca by dzieci zamieniły się w balony. Dzieci leżą na dywanie. Zwijają się mocno ”w kłębek”. Na klaśnięcie i hasło „balony pękły” dzieci sycząc bardzo powoli „rozwijają się”. Dzieci rozciągają się, starając się zająć jak najwięcej miejsca (prowadzący dba, żeby wcześniej każde dziecko miało zapewnione odpowiednią ilość miejsca na dywanie).

Ćwiczenia ruchowe połączone z muzyką

Dzieci ustawione są w kręgu i dostosowują swój ruch do rodzaju muzyki.

  • Chód na palcach (muzyka cicha)
  • Chodzenie na prostych nogach (muzyka marszowa)
  • Bieganie (dziecko za dzieckiem) (polka)
  • Podskoki na jednej nodze (naprzemiennie) (oberek)
  • Ćwiczenia rąk: zaciskanie pięści (ręce opuszczone), podnoszenie rąk do przodu, przesunięcie w bok i opuszczenie (mazurek)
  1. Zabawa wyciszająca:

„Czarodziej”

Prowadzący mówi : „Pewnego razu żył dobry czarodziej, który spełniał dobre marzenia wszystkich, którzy go o to prosili. Połóżcie się na kocykach, zamknijcie oczka i spróbujcie pomyśleć, o co poprosilibyście czarodzieja. Może to być jakaś zabawka, ale musicie czarodziejowi w myślach pokazać dokładnie jak ma to wyglądać, może to być również jakieś wydarzenie, które chcielibyście, aby się wam przydarzyło. Później mi opowiecie. Kiedy ucichnie muzyka czarodziej zabierze wasze marzenia i spróbuje je spełnić”.

  1. Zakończenie zajęć (podziękowanie dzieciom za wspólną zabawę i ich aktywny udział).

Pomoce: (poduszeczka/woreczek, piłeczka ping-pongowa/kuleczka za gazety, lusterko, kolorowe klocki, nagrania z muzyką relaksacyjną i z muzyką do ćwiczeń ruchowych, magnetofon/ odtwarzacz).

  1. Temat: „W świecie zwierząt”:

Cele:

  • usprawnianie narządów mowy;
  • rozwijanie słuchu fonemowego;
  • doskonalenie koordynacji  słuchowo-ruchowej;
  • ustalenie prawidłowego toru oddechowego;
  • kształtowanie dojrzałego sposobu połykania.

Przebieg zajęć;

  1. Zabawa słuchowa ”Czyje to głosy”

Prowadzący prosi, żeby dzieci usiadły w kręgu, następnie odtwarza nagrania odgłosów poszczególnych zwierząt. Każde dziecko kolejno odgaduje, jakie zwierzę kryje się pod nagraniem. Po tym, jak dziecko odgadnie – samodzielnie naśladuje odgłos zwierzęcia.

  1. Zabawa oddechowa „Piórka”.

Prowadzący układa na dywanie kolorowe piórka (z papieru lub naturalne), które zgubiły ptaki. Każde dziecko podnosi jedno piórko i układa sobie na otwartej dłoni. Dzieci nabierają powietrze nosem i wydychają ustami – zdmuchując piórka (powtarzamy 3 razy). Można ułożyć piórko na jednej ręce, rozłożyć ręce na boki a następnie – jedną rękę przybliżamy do ust – nabieramy nosem powietrze, przybliżamy drugą (z piórkiem) – zdmuchujemy, przez wydech ustami ( 3 razy).

  1. Gimnastyka narządów mowy- wiersz „Ko, ko, ko, kwa, kwa, kwa, kto mój język zna? (Ewa Stadtmuller)

Prowadzący czyta dzieciom wiersz i zachęca je do aktywnego uzupełnienia jego treści o odgłosy zwierząt.

Jestem mały poliglota,
Bo rozumiem psa i kota,
Ptasi język także znam,
Zaraz udowodnię wam.
Kotek miskę mleka miał.
Pyszne było – miauknął:
Piesek też by pewnie chciał.
Szczeka głośno:
HAU, HAU, HAU.
Małej myszce ser się śni.
Piszczy cicho:
PI, PI, PI.
Kurka zniosła jajek sto.
Gdacze o tym:
KO, KO, KO.
Kaczka śliczne piórka ma.
Kwacze dumnie:
KWA, KWA, KWA.
Nad jeziorkiem żabek tłum
Kumka sobie:
KUM, KUM, KUM.
Jak to dobrze kumie, kumie,
Że ktoś po żabiemu umie.

  1. Zabawa logorytmiczna:”Śniadanie bociana”

Prowadzący ustawia dzieci w kręgu – to żabki. Jedno dziecko jest wyznaczonym bocianem i jest w środku wyznaczonego kręgu, pozostałe dzieci podają sobie z tyłu woreczek/piłeczkę (zaczynają ją podawać od momentu włączenia dowolnej melodii przez prowadzącego). Bocian brodzi po wodzie, od czasu do czasu staje na jednej nodze zginając drugą w kolanie. Rozgląda się wokół i powtarza kle, kle, kle. Nagle prowadzący wyłącza muzykę i  dziecko, które ma w tym momencie woreczek mówi głośno, jak żabka kum, kum, kum, wtedy do tego dziecka podbiega bocian i łapie żabkę. Następnie następuje zamiana dzieci.

  1. Zabawa wyciszająca:

„Kołyska”– dzieci siadają na dywanie w pozycji półleżącej. Nogi zginają w kolanach, ustawiając je w pozycji na krzyż, ręce oplatają na kolanach, głowy chowają. Następnie delikatnie kołyszą się do przodu i do tyłu oraz na boki. (w tle słychać spokojną, relaksacyjną muzykę)

Zakończenie zajęć (podziękowanie dzieciom za wspólną zabawę i ich aktywny udział).

Pomoce: (poduszeczka/woreczek, kolorowe piórka, nagrania z muzyką relaksacyjną i z nagranymi odgłosami zwieząt, magnetofon/ odtwarzacz).

  1. Temat: „Deszczowe zabawy”:

Cele:

  • usprawnianie narządów mowy;
  • rozwijanie słuchu fonemowego;
  • doskonalenie koordynacji  słuchowo-ruchowej;
  • ustalenie prawidłowego toru oddechowego;
  • kształtowanie dojrzałego sposobu połykania.

Przebieg zajęć;

  1. Zabawa słuchowa ”Co słyszę”

Prowadzący prosi, żeby dzieci usiadły w kręgu, następnie odtwarza nagrania odgłosów burzy, deszczu – mocnego i słabego, płynącego strumyka, kapania wody z kranu itd. Każde dziecko kolejno odgaduje, jaki odgłos słyszy.

  1. Zabawa oddechowa „Puszczanie baniek mydlanych”  – szybko, dużo malutkich lub powoli nadmuchujemy duże bańki
  2. Gimnastyka narządów mowy- „Deszcz”

Dzieci usprawniają narządy mowy poprzez malowanie kropelek deszczu czubkiem języka na podniebieniu górnym przy otwartych ustach.

Dzieci nadymają policzki i powoli wypuszczają nabrane powietrze.

Dzieci szumią „szu,szu,szu,szu – jak wiatr (raz głośno, raz ciszej)

Przy szumieniu, prowadzący zwraca uwagę, żeby buziaki dzieci były zaokrąglone, język ułożony wysoko, schowany za górne zęby, powietrze wydychane środkiem.

  1. Zabawa logorytmiczna:”Kałuże”

Prowadzący rozdaje dzieciom szarfy, które symbolizują kałuże. Każde dziecko układa sobie szarfę na podłodze. Przypomina dzieciom, że deszcz leje, kapie i mży – czyli pada z różnym natężeniem. Wystukuje na bębenku przykładowe rytmu dla deszczu, który leje, kapie i mży. Dzieci poruszają się zgodnie z rytmem wystukiwanego dźwięku wokół kałuż. Na umówiony dźwięk (pojedyncze uderzenie w bębenek) – dzieci wskakują do szarfy/kałuży. Następnie znów wracają do poruszania się zgodnie z rytmem wokół szarf.

  1. Zabawa wyciszająca: Koło masażu”

Dzieci siadają w kole na podłodze tak, aby ich ręce mogły dotykać ramion dziecka siedzącego przed nimi. Kładą ręce na ramionach znajdujących się przed nimi i delikatnie masują. Mogą je głaskać lub ugniatać jak ciasto, mogą je gładzić jak poduszkę lub opukiwać je, jakby grały na bębenku. Od czasu do czasu mogą także „przejechać” po plecach całą dłonią. Potem przekręcają się w drugą stronę i robią masaż nowym ramionom znajdującym się przed nimi.

  1. Zakończenie zajęć (podziękowanie dzieciom za wspólną zabawę i ich aktywny udział).

Pomoce: (nagrania odgłosów do zabawy „Co słyszę”, bańki mydlane, kolorowe szarfy, nagrania z muzyką relaksacyjną, magnetofon/ odtwarzacz, bębenek).

 

Opracowała
Ewa Kanecka logopeda

Bibliografia:

  1. Malkiewicz M.: Jarmark logopedyczny. Wybór zabaw wspomagających mowe przedszkolaków, Gdańsk 2007, HARMONIA.
  2. Michalak-Widera I., Węsierska K.: Aby nasze dzieci mówiły pięknie, Katowice 2001, UNIKAT-2.
  3. Michalak-Widera I.: Śmieszne minki dla chłopczyka i dziewczynki. Ćwiczenia usprawniające wymowę, Katowice 1998, UNIKAT – 2.
  4. Podolska B. :Rytmika dla dzieci, Kraków 2008, IMPULS.
  5. Rocławski B., (red.): Opieka logopedyczna od poczęcia, Gdańsk 1998, GLOTTISPOL
  6. Svobodova K.: Język i mowa. Ćwiczenia rozwijające motorykę narządów mowy, Ostrava-Poruba 2006, MONTANEX a.s. Vystavni
  7. Sprawka R., Graban J. : Logopedyczne zabawy grupowe dla dzieci od 4 do 7 lat, Gdańsk 2018, HARMONIA
Zabawy artykulacyjne

Nieprawidłowa technika układania narządów artykulacyjnych może powodować wady wymowy oraz wady zgryzu. Obserwacja techniki układania narządów artykulacyjnych pozwala nam w miarę szybko zareagować i skorygować nieprawidłowości, co przyczynia się do szybszych sukcesów terapeutycznych. Najczęściej spotykane nieprawidłowości, to: realizacja głosek międzyzębowo, zamienianie głosek niezgodnie z normą rozwojową, słabe napięcie mięśnia okrężnego ust, nieprawidłowa pozycja spoczynkowa języka oraz przetrwałe połykanie infantylne.  Zapraszamy na prezentację naszych logopedek Aleksandry Głód oraz Ewy Kucharczyk Zabawy artykulacyjne

Scenariusz grupowych zajęć logopedycznych

Jeśli poszukujecie inspiracji do prowadzenia grupowych zajęć logopedycznych sięgnijcie po scenariusze naszych logopedek Aleksandry Głód i Ewy Kucharczyk

ŚRODA 09.12.2020 R.

Zespół ds. diagnozy, terapii i profilaktyki szkół podstawowych klas I-III w składzie Bożena Warchoł (lider zespołu),Anna Brońska, Joanna Gielniowska, Marzena Niedziałek, Katarzyna Różańska zaprasza na dzień  "JAK DOTRZEĆ DO POTENCJAŁU DZIECKA, JAK NAD NIM PRACOWAĆ, ABY GO W PEŁNI WYKORZYSTAĆ"

Koncentracja uwagi - prezentacja

Współcześnie najczęściej definiuje się uwagę jako system odpowiedzialny za selekcję informacji i zapobieganie negatywnym skutkom przeładowania systemu poznawczego przez nadmiar danych. (E. Nęcka i in., 2007).

Więcej o tym czym jest koncentracja uwagi i jak ją rozwijać w prezentacji psycholog Kingi Żak koncentracja uwagi prezentacja

 

 

 

Koncentracja uwagi

Współczesny świat pełen różnorodnych bodźców nie sprzyja nie tylko dzieciom ale i nam dorosłym w skupianiu się na jednej rzeczy czy czynności. Koncentracja to umiejętność, która przychodzi wraz z naszym rozwojem. należy pamiętać, ze przedszkolak jest w stanie skupić swoją uwagę przez około 15 minut. Uczeń na etapie edukacji wczesnoszkolnej niewiele dłużej bo około 20 minut. Choć w sytuacjach gdy czynność wywołuje silne zaangażowanie emocjonalne i entuzjazm koncentracja może ulec wydłużeniu do 40 minut. Emocje, entuzjazm to odpowiedź na częste pytania rodziców młodszych dzieci: "dlaczego moje dziecko jest w stanie długo skoncentrować się na budowaniu klocków, a na nauce pisania literek już nie?". 

Zapraszamy do skorzystania z konspektu zajęć "Koncentracja uwagi".

Techniki szybkiego uczenia się

Uczenie jest sztuką, którą można i warto opanować. Trudności, które uczeń napotyka w tym względzie, w dużym stopniu można rozwiązać, trzeba je jednak najpierw zidentyfikować, a następnie ,,zmierzyć się z nimi”. Jest to bardzo opłacalna inwestycja. Skracając czas przeznaczony na naukę, można zyskać go więcej na własne zainteresowania, zabawę, hobby itp., a więc można w przyszłości wykorzystywać go bardziej efektywnie.

Wszystko zaczyna się i kończy w naszym mózgu – miliony szarych komórek zwanych neuronami przetwarzają rzeczywistość, którą odbieramy zmysłami. Neurony, połączone między sobą i wymieniające się informacjami, sprawiają że myślimy, zdajemy sobie sprawę ze świata nas otaczającego, z własnego istnienia, pamiętamy epizody z przeszłości.

Jak mózg zapamiętuje informacje? Tak samo jak potem wyszukuje i przypomina: poprzez skojarzenia. Przypominając sobie jakąkolwiek informacje używamy skojarzeń. Gdy chcemy sobie przypomnieć co jedliśmy na obiad: kojarzymy fakty, przechodząc od jednego skojarzenia do drugiego – myślimy o tym co pamiętamy: czas obiadowy, kuchnia, talerz, widelec, i... bingo! Co się przez ten czas działo w mózgu? Podświadomość szukała danej informacji w naszych komórkach. Przechodząc od jednego skojarzenia do drugiego, doszła do szukanej informacji.

Więcej dowiecie się z prezentacji pedagog Moniki Bąbolewskiej Techniki szybkiego uczenia się -prezentacja

 

Terapeutyczna rola literatury

„Czytamy książki, by odkryć, kim jesteśmy. To, co inni ludzie (…) robią i myślą,
czują jest bezcennym przewodnikiem w rozumieniu, kim jesteśmy i kim możemy się stać”.
 Ursula K. Le Guin

Czytając książki rozwijamy swój zasób słownictwa,  uczymy się  poprawnej pisowni wyrazów, a także wypowiadania się. Kształtują się nasze zainteresowania, poszerzamy swoją wiedzę o otaczającym nas świecie.  Co zatem zrobić, by zachęcić do czytania dzieci i młodzież? W swojej prezentacji spróbuje nam to przekazać pedagog Katarzyna Różańska Terapeutyczna rola literatury-prezentacja

 

 

TUS - brzmi zagadkowo?

TUS to skrót od słów Trening Umiejętności Społecznych. Celem zajęć jest kształtowanie, rozwijanie kompetencji społecznych. TUS jest terapią, która w skuteczny sposób wspiera rozwój, łagodzi oraz zapobiega problemom emocjonalnym. Pomaga też radzić sobie z trudnościami pojawiającymi się w zachowaniu dzieci i młodzieży.
Na prezentację i zajęcia zapraszają pedagodzy – terapeuci Urszula Sikorska i Monika Bąbolewska TUS prezentacja

 

 

Terapia Instrumental Enrichment (IE)

Terapia Instrumental Enrichment (IE) opiera się na założeniu, że funkcje poznawcze ulegają modyfikacji, a ludzie, niezależnie od wieku mają zdolność do usprawniania procesu myślenia. Pod wpływem mediatora-terapeuty dzieci kształtują swoją inteligencję chcesz poznać nową formę terapii?, chcesz pomóc swojemu dziecku? Zapoznaj się z prezentacją przygotowaną przez certyfikowanego terapeutę mgr Bożenę Warchoł Instrumental Enrichmen-prezentacja

 

 

 

EEG Biofeedback w PPP Nr 3

W Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej Nr 3 w Radomiu prowadzona jest indywidualna terapia dzieci i młodzieży metodą EEG Biofeedback za pomocą wysokospecjalistycznej aparatury. Jest to bezpieczne, nieinwazyjne, bez skutków ubocznych trenowanie mózgu, wykorzystujące efekt biologicznego sprzężenia zwrotnego, czyli dostarczające informacji zwrotnej („feedback”) o zmianach w stanie fizjologicznym organizmu.

Dzięki tej metodzie można zwiększyć możliwości umysłu i nauczyć się kontrolować w sposób świadomy np. fale mózgowe, które normalnie nie są kontrolowane. Trenujący uczy się jak regulować przebieg fal mózgowych, tak aby zoptymalizować pracę mózgu i wytworzyć tym samym utrwalony, określony wzorzec reagowania.

Podczas terapii trenującemu podawane są sygnały zwrotne o dokonujących się zmianach w jego stanie fizjologicznym.

Za pomocą elektrod komputerowego aparatu elektroencefalograficznego, przyklejonych przez neuroterapeutę do głowy (w różnych miejscach) i uszu osoby poddawanej treningowi, odczytywany jest zapis przebiegu jego fal mózgowych. Elektrody zbierają informacje o występowaniu określonych pasm fal mózgowych, a oprogramowanie aparatury EEG Biofeedback zmienia je na obraz np. w postaci animacji, wideogry, filmu DVD.  Zadaniem trenującego jest takie sterowanie aktywnością swojego mózgu, aby widziany   na ekranie komputera obraz zmieniał się. Musi skoncentrować swoją uwagę, po to, aby uzyskać nagrodę, sygnalizowaną przez komputer np. w postaci sygnału dźwiękowego, punktów.   Do mózgu trenującego docierają informacje zwrotne o tym, jakie fale mózgowe przeważają  w danym momencie.

Treningi EEG Biofeedback stosuje się zarówno u dzieci jak i osób dorosłych.  Wskazaniem do treningu jest występowanie określonych zaburzeń np. ADHD, ADD, tiki, zaburzenia lękowe, zaburzenia samooceny, trudności szkolne, dysleksja, agresja, autyzm i inne, stosuje się go również u osób nie wykazujących zaburzeń np.: w celu poprawy procesu uczenia się poprzez zwiększenie szybkości zapamiętywania i przypominania sobie materiału, przed egzaminami, uzyskiwania lepszych wyników w określonych dziedzinach np. w sporcie, muzyce.

 W Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej Nr 3 w Radomiu, z indywidualnej terapii EEG Biofeedback mogą skorzystać uczniowie pozostający pod opieką poradni i po wcześniejszych badaniach psychologiczno-pedagogicznych, ze wskazaniem do jej zastosowania. Czas trwania terapii ustalany jest indywidualnie, w zależności od zgłaszanego problemu. Treningi prowadzone są za zgodą rodziców, raz w tygodniu, w ustalony dzień. Rodzice otrzymują pełną informację dotyczącą metody i mogą na bieżąco kontaktować się z neuroterapeutą np. w sprawach dotyczących efektów terapii.

Po więcej informacji na temat EEG Biofeedback zapraszamy do prezentacji psycholog/neuroterapeuty Beaty Sadowskiej EEG Biofeedback-prezentacja

 

 

 

Zajęcia korekcyjno-kompensacyjne

Jedną z form terapii pedagogicznej, realizowanej w naszej poradni, są zajęcia korekcyjno-kompensacyjne. Zajęcia te mają na celu usunięcie przyczyn i objawów trudności w uczeniu się, a w konsekwencji oddziaływań terapeutycznych-eliminowanie niepowodzeń szkolnych.  Po więcej informacji na temat zajęć korekcyjno-kompensacyjnych zapraszamy do prezentacji pedagog Katarzyny Różańskiej: Zajęcia korekcyjno-kompensacyjne - prezentacja

 

 

CZWARTEK 10.12.2020 r.

Zespół ds. diagnozy, terapii i profilaktyki szkół podstawowych klas IV-VIII w składzie: Małgorzata Bąbolewska (lider zespołu), Małgorzata Jankowska, Anna Górlicka, Radosław Kulak, Urszula Sikorska, Aneta Zamkowska, IzabelaZielińska,
Urszula Żórawicz zaprasza na dzień  " EMOCJONALNOŚĆ NASTOLATKÓW - jak wspierać, jak komunikować, jak dbać o relacje?"

Emocje - scenariusz

Emocje powstały na drodze ewolucji i służyły i służą nam po to, by przetrwać.  Informują nas i otoczenie co się z nami dzieje. Emocje motywują nas do działania.

W załączeniu przykładowy scenariusz, który można wykorzystać na lekcji wychowawczej.

Depresja u dzieci i młodzieży

Depresja ze względu na wysoki wskaźnik rozpowszechnienia i poważne konsekwencje dla rozwoju uznawana jest za jeden z najpoważniejszych problemów psychicznych wieku dziecięcego i młodzieńczego. Jak rozpoznać objawy tej niestety powszechnej choroby duszy XXI wieku? Zapraszamy do zapoznania się z prezentacją psycholog z naszej poradni Anety Zamkowskiej: Depresja u dzieci i młodzieży  

Relaksacja

Każdego dnia nasz organizm wystawiony jest na działanie czynników zwiększających poziom stresu. Sytuacje stresowe wyzwalają w organizmie zwiększoną produkcję adrenaliny i kortyzolu, a ich stale podniesiony poziom wyniszcza organizm i staje się przyczyną wielu problemów zdrowotnych.

Zapraszamy do skorzystania z jednej z technik relaksacyjnych, której autorką jest pedagog z naszej poradni Joanna Gielniowska: Relaksacja

Fajna grupa - grupowe zajęcia dla młodzieży

Jedna z form grupowej terapii prowadzonej w poradni jest "Fajna grupa". Podstawowym zadaniem programu jest wspieranie rozwoju dziecka tak by potrafiło ono w samym sobie znajdować oparcie w trudnych sytuacjach, jak również wchodzić w pożądane interakcje społeczne.

Zapraszamy do prezentacji, w której pedagog Joanna Gielniowska i psycholog Anna Brońska przybliżą nam  Fajną grupę

 

PIĄTEK 11.12.2020 r.

Zespół ds. diagnozy, terapii i profilaktyki szkół ponadpodstawowych i ponadgimnazjalnych w składzie Anna Filipowska (lider zespołu), Ewa Kamińska, Beata Sadowska, Magdalena Znosko zaprasza na dzień : "DORADZTWO ZAWODOWE i KOMUNIKACJA"

Komunikacja interpersonalna

O komunikacji interpersonalnej powiedziano i napisano bardzo dużo.  Ocenia się, że 60-65% w komunikacji interpersonalnej to sygnały niewerbalne: mimika, gesty, postawa ciała, dotyk, oddech, wyraz oczu, odległość, a także ton i siła głosu. Tylko 7% to słowa (czyli sygnały werbalne).

Komunikacja interpersonalna jest najważniejszym elementem życia społecznego, warto więc ją doskonalić między innymi przez poznawanie jej struktury. Chcecie wiedzieć jak to zrobić? Zapraszamy do prezentacji psycholog Ewy Kamińskiej Jak rozmawiać? Komunikacja intra i interpersonalna

 

 

 

(nie)Ważne

... A oto mój sekret. Jest bardzo prosty: dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu... Antoine de Saint-Exupéry, Mały Książę
A dla Ciebie co jest ważne? Zobacz jak ważne z kim rozmawiasz i to z kim milczysz mimo, że potrzebuje Twojej rozmowy...
Szukając odpowiedzi na te ważne pytania, koleżanki i kolega z poradni stworzyli film, który warto obejrzeć do końca...

Na film zapraszają twórcy filmu: Joanna Gielniowska, Anna Brońska,Aleksandra Głód, Beata Sadowska i Radosław Kulak (nie)Ważne

Komentarz do filmu (nie)Ważne

Komentarz do filmu (nie)Wazne

Nikt na tym świecie nie jest stworzony do samotności. Każdy człowiek odczuwa potrzebę bycia w relacji, przynależenia do jakiejś grupy, bycia akceptowanym.

Tej akceptacji szukamy w domu, szkole, pracy, otoczeniu…

Im mniej jej doświadczamy tym bardziej jej potrzebujemy i jesteśmy  w stanie więcej za nią “zapłacić”. Potrzeba czegoś więcej niż zapewnienia bytu, zawołania na kolację i pytania “co tam w szkole?”. Chodzi o autentyczne zainteresowanie sprawami drugiej osoby.

Film, który zobaczyliśmy skłania do przyjrzenia się własnym relacjom  w domu, szkole, z rówieśnikami.

O czym możemy porozmawiać?

  1. O wartościach i zagrożeniach płynących z korzystania z Internetu.
  • Warto zwrócić szczególną uwagę na problem zawierania znajomości  i tego, że nie wszyscy używają Internetu w sposób uczciwy.
  • Warto podkreślić do kogo można zwrócić się o pomoc, jeśli coś związanego z Internetem będzie budziło wątpliwości.
  1. Jak czuli się bohaterowie filmu? Jakie tworzyli relacje? Czy mieli przyjaciół?
  2. Co robiła Julka by odnaleźć się w nowym środowisku? Czy była akceptowana w domu i w nowej szkole? Dlaczego tak szybko zaprzyjaźniła się z Matim?
  3. Co czuła Julka, gdy spostrzegła, że jest oszukiwana?
  4. Co mogli zrobić rodzice i rówieśnicy, by nie dopuścić do takiej sytuacji?
  5. Co możemy zrobić my, by nasze relacje dobrze się układały zarówno  z rodzicami, jak i rówieśnikami?

 

Na koniec

  • Możemy podzielić się własnymi życiowymi doświadczeniami związanymi z poczuciem osamotnienia, niezrozumienia. Jak się czuliśmy? Jak sobie poradziliśmy w tej sytuacji?
  • Możemy podzielić się swoimi doświadczeniami związanymi ze światem wirtualnym. Jakimi informacjami dzielimy się w sieci   z innymi? Dlaczego to robimy? Czy zawieramy znajomości przez Internet?

Jeśli jestem rodzicem i obejrzałem ten film mogę pomyśleć:

  • Jak poświęcam czas swojemu dziecku?
  • O co pytam?
  • Co nas łączy i zbliża? Co lubimy razem robić?
  • Jak spędzić ze swoim dzieckiem najbliższy wolny wieczór?

Z serca życzę ogromu radochy i fajnych, życzliwych relacji.

Joanna  Gielniowska

Jak pomóc dziecku w wyborze ścieżki edukacyjno-zawodowej?

Wybór drogi edukacyjno-zawodowej dokonywanej  przez młodzież odbywa się w trudnym dla nich okresie.  Sytuacja epidemiologiczna, która ma miejsce w naszym kraju jak i na całym świecie powoduje dużo lęku i niepewności przed przyszłością.  Dodatkowo podjęcie tych ważnych  decyzji nie ułatwiają przemiany zachodzące wewnątrz  młodego organizmu, częste konflikty z dorosłymi, zmiana autorytetów oraz silne oddziaływanie grupy rówieśniczej.

Planując swoją przyszłość zawodową warto więc zastanowić się nad sobą, swoimi zasobami, możliwościami i umiejętnościami. Jeśli  po obejrzenie poniższej prezentacji psycholog/doradcy zawodowego Anny Górlickiej  nadal będziesz miał problem z wyborem swojej ścieżki edukacyjno – zawodowej to wybierz się do Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej, gdzie  doradca zawodowy pomoże ustalić Ci Twoje mocne strony i predyspozycje zawodowe Jak pomóc dziecku w wyborze ścieżki edukacyjno-zawodowej? - prezentacja

 

Scenariusze zajęć grupowych z doradztwa zawodowego dla klas VIII

Jeśli potrzebujecie inspiracji do prowadzenia grupowych zajęć z doradztwa zawodowego dla klas VIII zajrzyjcie do propozycji naszej pedagog/doradcy zawodowego Anny Filipowskiej